“Hayat, konfor alanının bittiği yerde başlar.” — Neale Donald Walsch

Çoğu insan gelişimin iyi hissettirmesi gerektiğini düşünür. Oysa gerçek şu ki, büyüme çoğu zaman önce rahatsızlıkla başlar.

Yeni bir şeye başlamak, bir toplantıda söz almak, kariyer değiştirmek ya da kendinizi alışık olmadığınız bir ortamda bulmak… Rahatsızlık hissi genellikle yanlış yolda olduğunuzu değil, tam tersine sınırlarınızı genişlettiğinizi gösterir. İşte gerçek gelişim tam da burada başlar.

Amerika’ya ilk geldiğimde çok az sermayem vardı, çevrem dardı ve aksanım beni rahatsız ediyordu. Bulunduğum ortamlara gerçekten ait olup olmadığımı sık sık sorguladım. Zamanla şunu fark ettim: Rahatsız hissetmem bir uyarı değil, bir öğrenme işaretiydi.

Birçok insanın yaşadığı ve “impostor sendromu” olarak bilinen duygu, yeterince iyi olmadığınız ya da bir noktada “yakalanacağınız” korkusudur. Eğer siz de bunu hissettiyseniz, yalnız değilsiniz. Bu duygu genellikle anlamlı bir şey yapmaya başladığınızda ortaya çıkar. İyi haber şu: Yeterince devam ederseniz, bu his zamanla kaybolur.

Başarıyla ilgili en büyük yanılgılardan biri şudur: Önce özgüven gelir, sonra harekete geçilir. Oysa çoğu zaman bunun tam tersi olur. Önce denersiniz. Zorlanırsınız. Uyarlarsınız. Ve zamanla bir zamanlar sizi korkutan şey, sıradan hale gelir.

Rahatsızlık, beklenmedik kapılar da açabilir. Hayatımda en değerli fırsatların birçoğu, geri çekilmek yerine adım atmayı seçtiğim anlarda ortaya çıktı. Bir soru sormak. Bir sohbet başlatmak. Sonucu belli olmayan bir riski almak. O anlarda kendinizi rahat hissetmezsiniz ama o anlar yönünüzü belirler.

Bu, düşüncesizce hareket etmek anlamına gelmez. Gelişim büyük sıçramalar gerektirmez. Küçük ama bilinçli adımlarla başlar. Az tanıdığınız biriyle kahve içmek. Yeni bir sorumluluk üstlenmek. Normalde suskun kaldığınız bir anda fikrinizi paylaşmak. Her küçük adım konfor alanınızı biraz daha genişletir.

Bu sürecin bir parçası da başarısızlıktır. Başarısızlık olmadan büyüme nadirdir. Amaç hatalardan kaçmak değil, onlardan öğrenmektir. Her geri adım, doğru bakıldığında değerli bir ders taşır.

Geliştirilebilecek en önemli alışkanlıklardan biri şudur: Rahatsızlığı hemen bastırmaya ya da kaçmaya çalışmayın. Bir durun ve size ne öğrettiğini sorun. Zamanla rahatsızlık korkutucu olmaktan çıkar, tanıdık hale gelir.

Büyüme tesadüfen olmaz. Merakı temkinin, ilerlemeyi mükemmeliyetin önüne koyduğunuzda gerçekleşir.

Bir dahaki sefere bir şey sizi rahatsız ettiğinde, hemen geri adım atmayın. Belki de gelişime düşündüğünüzden daha yakınsınızdır.

Son zamanlarda sizi rahatsız eden ama aynı zamanda merak uyandıran bir durum neydi?

Bu durumdan uzaklaşmak yerine, onun size ne öğretmeye çalıştığını düşünseydiniz bugün neyi farklı yapabilirdiniz?