Merhaba değerli Kapsül Haber Ajansı okurlarım.

Hayat, çoğumuz için yatay bir düzlemde, alışılmış rutinlerin güvenli limanlarında akar. Benim dünyam da ise, dikey. Zirveye odaklı, tırmanışın zorluğuyla beslenen ve her adımda kendimi yeniden inşa ettiğim bir dünya bu. Profesyonel kariyerim ile sporcu kimliğim arasındaki o güçlü bağ, sadece bir "hobi" değil; yaşamın bütününe yayılmış hibrit bir yapı.

Bu yolculukta dağlardan öğrendiğim en büyük ders şudur: "Dağlar sessiz öğretmenlerdir."

Onlar size bağırmaz, sadece duruşlarıyla sabrı, dayanıklılığı ve haddini bilmeyi öğretirler. Bu öğretinin kalbinde ise birbirini tamamlayan iki dev kavram yer alıyor: Wellness ve Wellbeing.

İki Ayrı Zirve Yolu: Wellness ve Wellbeing

Dağ tırmanışında sadece kas gücüyle zirveye varamazsınız; zihniniz bulanıksa yolunuzu kaybedersiniz. Sadece zihinsel güçle de teknik etapları aşamazsınız; kondisyonunuz yoksa bedeniniz sizi yarı yolda bırakır.

Wellness (Sporcu Disiplinim): Benim için Wellness, dağa tırmanırken kullandığım ekipmanın kalitesi ve vücudumun motor gücüdür. Antrenmanlar, supplement rutinleri, uyku kalitesi ve doğru beslenme... Bu, dikey dünyamın mekanik kısmıdır. Kas gücü, kondisyon ve fiziksel dayanıklılık burada şekillenir. "Nasıl yaşıyorum?" sorusunun somut, disiplinli cevabıdır.

Wellbeing (Profesyonel Bilgeliğim): Wellbeing ise o tırmanışın anlamıdır. Liderlik, koçluk ve danışmanlık yolculuğumda bana pusula olan zihinsel berraklık, duygusal denge ve sosyal bağlardır. Özellikle ailemle, tüm sevdiklerim ve yeni bir şeyler öğrenebileceğim, daha çok gelişebileceğim çevremdeki tüm kişiler ile geçirdiğim vakit, ruhumun "dinlenme kampı"dır.

Wellbeing, "Neden tırmanıyorum?" sorusunun cevabıdır; içsel tatmin ve sürdürülebilir başarıdır.

Dağlardan Gelen Hibrit Güç

Hibrit yapım, bu iki zirve yolunun kesiştiği noktada yükseliyor. Dağda fırtına çıktığında wellness (fiziksel direnç) beni ayakta tutar; wellbeing (zihinsel sükunet) ise doğru rotayı bulmamı sağlar.

İş dünyasında da durum farklı değil. Zorlu bir projeyi yönetirken veya bir lidere koçluk yaparken, sporcu kimliğimden gelen o "pes etmeme" disiplini (Wellness), profesyonel kimliğimden gelen "büyük resmi görme" yetisiyle (Wellbeing) birleşiyor. İşte bu, benim hibrit gücüm.

Unutmayın: Wellness performansı artırır, Wellbeing ise yaşamın anlamını derinleştirir. Biri bedeni güçlendirirken, diğeri zihni ve ruhu besler.

Yazımın hemen başında, "Performansın Ötesi: Wellness ve Wellbeing Arasındaki Uçurumu Kapatmak" demiştim.

Peki, bu iki yaklaşım arasında gerçekten bir uçurum var mı? Zirveye çıkmak mı? Yoksa orada kalabilmek mi? (gerektiği kadar!)

Aslında bu iki kavram arasında fiziksel bir boşluktan ziyade, katman farkı var.

"Uçurum" ifadesi, insanların genellikle birini yapınca diğerini de hallettiğini sanmasından kaynaklanan o büyük yanılsamayı temsil ediyor.

Dağcılık metaforunla açıklarsak:

Bir dağın eteğinde çok iyi hazırlanmış, en pahalı ekipmanlara sahip ve ciğer kapasitesi en üst düzeyde bir sporcu düşünün. Bu Wellness'tır. Ancak o sporcu, zirveye yaklaştığında neden orada olduğunu unutursa, içsel bir huzursuzluk yaşıyorsa veya aşağıda bıraktığı hayatla bağları kopuksa, o zirvenin tadını çıkaramaz. İşte o boşluk, Wellbeing eksikliğidir.

İşte bu "görünmez uçurumu" yaratan 3 temel fark:

1. Eylem vs. Durum (Doing vs. Being)

Wellness bir "eylemdir": Koşarsınız, supplement alırsınız, uyursunuz. Somuttur, ölçülebilir. Saatinizdeki nabız verisidir.

Wellbeing bir "hâldir": Hayatınızdan ne kadar tatmin olduğunuz, zorluklar karşısındaki zihinsel esnekliğiniz (resilience) ve ruhsal bütünlüğünüzdür.

Uçurum Nerede? Çok fit olup (Wellness), derin bir mutsuzluk veya anlamsızlık (Wellbeing eksikliği) içinde olabilirsiniz. Sosyal medyada "sağlıklı yaşam" ikonu gibi görünüp iç dünyasında fırtınalar kopan binlerce insan bu uçurumda yaşıyor.

2. Dışsal Performans vs. İçsel Bilgelik

Wellness sizi "daha hızlı" yapar. Wellbeing sizi "daha huzurlu" ve "daha bilge" kılar. Uçurum Nerede? Profesyonel hayatta çok disiplinli bir "makine" gibi çalışabilirsiniz (Wellness desteğiyle), ama eve döndüğünüzde torunlarınızla bağ kuramıyorsanız veya yaptığınız iş size bir anlam ifade etmiyorsa, başarınızın içi boştur.

3. Anlık Kazanım vs. Sürdürülebilir Yaşam

Wellness, bugünkü antrenmanı tamamlamaktır. Wellbeing, o tırmanıştan 20 yıl sonra da "iyi ki bu hayatı yaşadım" diyebilmektir.

"Ben sadece kaslarımı (Wellness) eğitmiyorum; dağların sessizliğinde zihnimi ve ruhumu (Wellbeing) de eğitiyorum."

Sessiz Öğretmenden Son Ders

Dağlar bize şunu fısıldar: Zirveye ulaştığında sadece manzara değişmez, sen de değişirsin. Gerçek başarı, sadece o zirveye kaç dakikada çıktığınla (performans) değil; oraya çıktığında kim olduğunla ve ne hissettiğinle (denge ve tatmin) ölçülür.

Benim dikey dünyamda bu iki yol hiçbir zaman ayrılmıyor. Biri kaslarımı hazırlıyor, diğeri ruhumu. Çünkü biliyorum ki; zirveye sadece kas gücüyle çıkılabilir ama orada sadece zihinsel berraklık ve iç huzurla kalınabilir.

Sevgilerimle,